شیخ ابراهیم زاهد گیلانی در سال 615 ه.ق سیاوه رود گیلان متولد شد و طبق گفته صفوه الصفاء در سال 700 هجری قمری به سن 85 سالگی بدرود حیات گفت . شیخ زاهد که اصرار داشت خود را ابراهیم گیلانی معرفی کند مادرش ازر اهالی گیلان متعلق به قریحه سیاهرود که بر سر راه رشت – قزوین قرار گرفته بود پدر وی خراسانی و زاده یکی از قرای مرو بنام سنجان بود . حاصل ازدواج این دو شیخ زاهد گیلانی است.
وی دو همسر اختیار کرد و یکی از دختران وی به نام بی بی فاطمه همسر شیخ صفی اردبیلی بود که شاهان صفوی از نسل او هستند . شیخ صفی الدین علاوه بر دامادی مرید شیخ زاهد نیز بود . از سن 25 سالگی زانوی ارادت بر زمین زد . شیخ زاهد در اواخر عمر نابینا شده بود و شیخ صفی الدین اردبیلی را به جانشینی خود بر گزید . شیخ می خواست که مرقدش در سیاهرود باشد ولی عده ای که به شیخ علاقه فراوان داشتند می خواستند جسد او را به مولد و زادگاه اصلی اش ببرند .
شیخ زاهد داماد و شاگرد خود شیخ صفی الدین اردبیلی را خواست و نظر خود را و دیگران را به او گفت .
شیخ صفی الدین که علاقه شیخ را به سیاهرود می دانست وسائل حرکت او را بسیار فراهم نمود و او را بدانجا رسانید . پس از 14 روز اقامت در آنجا شیخ زاهد جان به جان آفرین تسلیم نمود و همانجا جسدش را به خاک سپردند و حرمی به گرد آن ساختند ولی بعد ها در زمان سید حیدر صفوی ( 892ه. ق) جسدش به محل فعلی در شیخان بر منتقل و مدفون گردید .
حسن بیک روملو در کتاب احسن التواریخ در شرح وقایع 892 ه.ق می نویسد سلطان حیدر صفوی در اردبیل به خواب دید که شیخ ابراهیم زاهد گیلانی او را مخاطب ساخته و می گوید :
عنقریب دریا مزار او را خواهد گرفت و مزارش در آب فرو خواهد رفت و وی را فرمان داد که تربت او را به جای دیگر که مامون باشد ببرند.
سلطان حیدر از اردبیل به شیروان رفت و از آنجا با بنایان و نجاران به کشتی نشست و به گیلان آمد . جسد او را به جایی برد و بقعه ای عالی برای او بنا کرد . مزاری که امروز در 2 کیلومتری لاهیجان می باشد با بنایی زیبا و گنبدی چهار گوش عجیب بر دامنه کوه دیده می شود همان بناست